ภาพปั๊บสาวัดหนองบัวคู่ที่หกด้านหน้า

SKU: DC_MR_02_29_20191008_MR29-02.1_07 Category:

Description

Digital Data

TITLE:
น่าน
AUTHOR:
หอภาพถ่ายล้านนา ,มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
KEYWORDS:
DESCRIPTION:
ภาพปั๊บสาวัดหนองบัวคู่ที่หกด้านหน้า
ภาพลายเส้นในปั๊บสาคู่ที่หกด้านหน้านี้จะวาดลงบนปั๊บสาด้วยกันสองคู่ มีภาพลายเส้นอยู่ด้วยกันทั้งหมด 2 ภาพคือ ภาพฝั่งขวาน่าจะเป็นพราหมณ์เฒ่าพร้อมภรรยา การแต่งกายของพราหมณ์คือสวมครอบศีรษะทรงคล้ายกลีบบัวท่อนบนห่มผ้า ส่วนหญิงชราทำผมมุ่นมวยไว้บนศีรษะสวมเสื้อที่เปิดด้านหน้าสวมผ้าซิ่นที่เป็นลวดลายของเมืองน่าน การวาดลายเส้นผู้วาดที่สามารถทำให้ดูเป็นคนเฒ่าหรือผู้สูงอายุได้อย่างสมจริง
ฝั่งซ้ายมือเป็นภาพลายเส้นที่มีการลงหมึกสีแดงกับหมึกสีดำต่างจากภาพอีกด้าน ของชายหญิงที่น่าจะเป็นเรื่องราวจากในวรรณคดีหรือจากชาดก ขณะขี่อยู่บนม้าในท่าทางคล้ายกับการเหาะอยู่ในอากาศ การแต่งกายของฝ่ายชายมีการแต่งกายคล้ายเครื่องทรงของกษัตริย์คือมีการสวมกระบังหน้ามีกรรเจียกคือเครื่องประดับหูมีรูปเป็นกระหนก ใช้ประกอบกับพระมหามงกุฎ พระชฎา หรือรัดเกล้า และสวมกรองศอทับบนเสื้อแขนยาว มีทับทรวงและสายสังวาลสะพายแล่ง สวมพาหุรัดที่ต้นแขน นุ่งสนับเพลาคือกางเกงขายาวประมาณครึ่งแข้งมีผ้าห้อยหน้าหรือชายไหวระหว่างชายแครง มีแถบผ้าปลายงอนหุ้มปลายขากางเกงทั้ง 2 ข้าง นุ่งโจงทับ, ปัจจุบันยังหมายถึงกางเกงด้วย ราชาศัพท์ใช้ว่า พระสนับเพลา มือถือพัดพระบาทไม่ได้สวมฉลองพระบาท ส่วนฝ่ายหญิงทรงผมมีการมุ่นมวยไว้กลางศีรษะ ที่ติ่งหูมีการเจาะใส่“ลานหู” หรือ “ลานพัน” (ออกเสียงลานปัน) เครื่องประดับลักษณะเป็นแผ่นม้วนกลมทำจากวัสดุหลากหลาย ตั้งแต่ใบลาน ไปจนถึง เงิน หรือ ทองคำ ใช้สอดใส่รูที่เจาะตรงติ่งหู เป็นที่นิยมในวัฒนธรรมการแต่งกายของชาวล้านนาสมัยโบราณ ลานหูยังเป็นเครื่องแสดงฐานะทางสังคม ทั้งยังมีความเชื่อว่าการใส่ลานหูจะทำให้มีติ่งหูยาวคล้ายพระพุทธเจ้า เป็นลักษณะของผู้มีบุญ และจะมีอายุยืน เปลือยอกมีผ้าแถบลายมาคล้องคอพาดไปด้านหลัง นุ่งผ้าซิ่นตีนจกของหญิงชาวไทยวนในล้านนาที่เป็นรูปแบบเฉพาะของเมืองน่าน คือเป็นผ้าซิ่นที่ต่อด้วยลวดลายจกด้านล่างสุดของผ้าซิ่น ส่วนด้านบนคือท้องซิ่นตามปกติของผ้าซิ่นตีนจกของหญิงชาวไทยวนในล้านนาจะเป็น “ซิ่นต๋า”ที่มีแนวเส้นขวางในท้องซิ่น แต่ซิ่นตีนจกของเมืองน่านจะนิยมใช้ “ซิ่นป้อง”นำมาเป็นท้องซิ่นแทน ซึ่งซิ่นป้องของเมืองน่านนั้นจะมีลวดลายในแนวขวางลำตัวและมีการตกแต่งลวดลายเพิ่มเติมด้วยกรรมวิธีการทอแบบต่างๆที่ให้เกิดลวดลาย กรรมวิธีการทอที่นำมาใช้มีตั้งแต่ การจก การล้วง(tapestry weaving) การยก การมัดก่าน(มัดหมี่) และการยกมุก(ขิด) จึงทำให้ผ้าซิ่นป้องมีความสวยงามมากกว่าซิ่นต๋าของหญิงชาวไทยวนในล้านนาทั่วๆไป และม้าที่ทรงนั้นมีการใส่เครื่องประดับให้ม้าอย่างสวยงาม
PUBLISHER:
หอภาพถ่ายล้านนา ,มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
OTHER CONTRIBUTORS:
สาขาวิชาศิลปะการถ่ายภาพ ภาควิชาสื่อศิลปะและการออกแบบสื่อ คณะวิจิตรศิลป์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
DATE:
07/02/2558
RESOURCE TYPE:
ปั๊บสา (คัมภีร์ธรรมล้านนา)
FORMAT:
Image/jpeg
RESOURCE IDENTIFIER:
คณะกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิหอภาพถ่ายล้านนา ในกำกับของกรรมการอำนวยการหอภาพถ่ายล้านนา
SOURCE:
ปั๊บสา (คัมภีร์ธรรมล้านนา)
LANGUAGE:
ไทย/อังกฤษ
RELATION:
COVERAGE:
วัดหนองบัว อ.ท่าวังผา จ.น่าน ภาคเหนือ ประเทศไทย
RIGHT MANAGEMENT:
หอภาพถ่ายล้านนา ,มหาวิทยาลัยเชียงใหม่

Physical Data

COLLECTION NAME:
น่าน
IMAGE CODE:
DC_MR_02_29_20191008_MR29-02.1_07
SUBJECT AGE:
CATEGORY:
จิตรกรรมบนปั๊บสา (คัมภีธรรมล้านนา)
PROVENANCE:
รศ.กันต์ พูนพิพัฒน์
COVERAGE:
ORIGINAL SIZE:
85.5 x 140 cm
DIGITAL SIZE:
2998 x 4642 Pixels